ابوالفضل قاسمی فعال رسانه‌ای استان بوشهر در یادداشتی آورده است؛ ظهر هفتم اردیبهشت، آفتاب برازجان مهربان‌تر از همیشه می‌تابید. هوای خانهٔ سادهٔ خانوادهٔ شهید "محمدحسن تمیمی" از شهدای جنگ تحمیلی رمضان بوی انتظار می‌داد؛ انتظاری که میان قاب عکس پدر و نگاه خسته همسرش گره‌خورده بود.

در کوچه، صدای گام‌هایی آرام پیچید. خادمان بارگاه منور امام رضا (ع) با پرچم سبز حرم در دست، نزدیک می‌شدند. چشمان همه بر پرچم دوخته شده بود؛ پرچمی که از دلِ حرم آمده بود، از میان دعاهای زائران و از هوای صحن انقلاب.

در آستانهٔ در، فرزندش شهید ایستاده بود، بی‌آنکه بداند چرا اشک در چشمانش حلقه زد. یکی از خدام جلو آمد، با لبخندی آرام گفت: سلام، ما از طرف امام رضا (ع) آمده‌ایم و پرچم را آرام در خانه برافراشت.

خانه ناگهان تغییر کرد؛ انگار نسیمی از مشهد وزیده باشد. صدای صلوات فضا را پر کرد، همه دعایی زمزمه کردند و دست بر دل‌های داغ‌دار گذاشتند و گفتند که امام رضا (ع) خودش گره‌ها را باز می‌کند… فقط باید دل را آرام کرد.

دقایقی بعد، هوای خانه با اشک و دعا گره خورد. خادمان همگی سربه‌زیر، زیر لب آیهٔ رحمت خواندند.

و چند روز بعد…

درحالی‌که هنوز بوی عطر حرم در خانه‌مانده بود، خبر رسید، خبری که گویی از آسمان آمده بود؛ پیکر شهید محمدحسن تمیمی پیدا شده است. اعضای خانواده از شوق می‌گریستند، اما این بار اشک‌ها رنگِ آرامش داشت. همسر شهید گفت که او بازگشت به برکت امام رضا (ع).

آنچه در برازجان رخ داد، نه فقط یک خبر، بلکه نشانه‌ای از کرامت و محبت بی‌پایان امام هشتم بود، معجزه‌ای که از دلِ یک حضور ساده، از دعای خادمان حرم رضوی و از برافراشتن پرچم سبز حرم آغاز شد.

شهید تمیمی که عنوان «جاویدالاثر» را با خود داشت، سرانجام به آغوش خانواده‌اش بازگشت. بازگشتی که تنها یک خبر نبود؛ پیامی بود از اینکه هیچ گره‌ای در این دنیا، با لطف خداوند و دعای خیر، ناگشوده نمی‌ماند.

این اتفاق که به «یمنِ پرچم امام رضا (ع)» نسبت داده شد، برای خانوادهٔ شهید پایان یک انتظار و آغاز فصلی جدید از آرامش بود. آن‌ها در این رویداد، نشانه‌ای از لطف بی‌پایان امام هشتم (ع) و تأثیر عمیق دعای خیر خادمان حرم را دیدند.

این واقعه یادآور پیوندی عمیق میان خادمان حرم رضوی و خانواده‌های شهداست؛ پیوندی که گاهی یک دعا دری بسته را بگشاید و دلِ سال‌ها چشم‌انتظاری را آرام کند.

۱۸ اردیبهشت، مردم دشتستان پیکر پاک این شهید جاویدالاثر را در بر دستان تشییع کردند تا در گلزار شهدای بهشت سجاد (ع) آرام گیرد.